بدرود فرمانده
ساعت ٢:٠٦ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/٥/۱٤  کلمات کلیدی: جهانگردی ، سفر به کوبا

  Conjunto Escultorico Comandante Ernesto Che Guevara

اینجا دیگر آخر سفر است.به یادماندنی ترین - زیبا ترین و غم انگیز ترین بخش این سفر پرماجرا.سفر به کوبا و فرهنگ غنی آمریکای لاتین در اینجا و در همین نقطه قرار است به پایان رسد.درست کنار قبر فرمانده آمده ایم تا با بدرود به او از کوبا خداحافظی کنیم.

اینجا را موزه "چه گوارا " مینامند.جایی در Santa Clara که با اتوبوسی از وارادرو میشود به آن رسید.سه ساعتی را در راه بودیم و سر از اینجا درآوردیم فقط برای دیدن این موزه و ادای احترام به روح بزرگ "چه"....

این نماد عظیم در سی امین سالگرد زدو خورد ایالت santa Clara برای انقلاب کوبا ساخته شد و نام موزه چه گوارا را به خود گرفت.موزه ای از خاطرات فرمانده - اشیای شخصی او-و مجسمه بزرگ برنزی از پیکره او که بر سر در این بنا ایستاده است.درست زیر پای مجسمه موزه ای قرار دارد که تمام اشیای شخصی چه گوارا در آن گرد آمده است و متاسفانه اجازه عکاسی از آنها داده نمیشود.من تمام این عکسها را از اینترنت دانلود کرده ام تا شما هم در جریان باشید که چشمهای من در ان موزه چه! دید و چه! لمس کرد.

 داخل موزه سرگذشت این پزشک آرژانتینی و چگونگی پیوستن او به نیروهای انقلاب کوبا به تفصیل با عکس و پوستر و فیلم در معرض دید عموم قرار گرفته است..عکسهای گاه نایابی از چه گوارا که تا به امروز در هیچ مجموعه ای آنها را ندیده بودم.

عکسهایی از همسر و فرزندان چه گوارا که ساکن مکزیک بودند و بیشتر عمر خود را در حسرت دیدن او به سر میبردند.نامه هایی که بین چه گوارا با همسرش ردو بدل شد و هدیه و اشیای یادگاری از چه گوارا که توسط همسر و فرزندانش به این موزه هدیه شده است.

بسیاری از وسایل شخصی او در اینجا دیده میشود.منجمله:تپانچه-یونیفرم-پیپ-کوله پشتی-ساعت مچی-کلاه بره-تلفن-بیسیم-رادیو و البته دوربین نیکونی که هیچ وقت از او جدا نمیشد....

بخشی از موی سر چه گوارا  نیز در این موزه زیر شیشه نگهداشته میشود...

درون این موزه حال ما به شدت دگرگون میشود.وقتی موسیقی معروف "بدرود فرمانده" با آن ترانه و آهنگ بی نظیر مدام در گوش ما نواخته میگردد و صحنه های زندگی چه گوارا از مقابل چشم ما میگذرد.اما از همه اینها که بگذریم عمق این موزه حکایت دیگری دارد.

چه گوارا همان طور که میدانید مدتی بعد از پیروزی انقلاب کوبا  به بولیوی میرود به دنیال اینکه این انقلاب را به سایر کشورهای آمریکای لاتین صادر کند.در آنجا توسط نیروهای بولیوی و به همکاری CIA در عمق جنگلهای بولیوی گرفتار میشود.تمام یارانش کشته شده و خود نیز اسیر میبگردد. و در آخر بعد از شکنجه فراوان توسط یک سرباز جزء کشته میشود زیرا هیچ افسر بلند مرتبه ای جرات کشتن او را نداشت.

چگوارا به همراه 38 تن از یارانش در تکه زمینی در یکی از فرودگاه های بولیوی مخفیانه به خاک سپرده میشود.سالها زمان میگذرد و کسی درست نمیداند قبر او کجاست تا اینکه راز قبر او کم کم فاش میگردد.سی سال بعد از زمان مرگ او دولت بولیوی تصمیم میگرد جنازه او را به کوبا برگرداند...

خاکها کنار زده میشود.جنازه چه گوارا و 38 تن از چریکهای از جان گذشته اش از زیر خاک بیرون کشیده میگردند.جنازه که نه تنها بقایای استخوانی از کالبد انها./..در دسامبر 1998 تابوتهای مردان انقلاب به کوبا باز میگردد.

مردم! تمام مردم-پیر و جوان و کودک و زن و مرد به استقبال فرمانده عزیزشان میایند....حتی مردمی از دیگر کشورهای دنیا نیز در این استقبال بزرگ شرکت میکنند تا ثابت کنند چه پس از 30 سال هنوز زنده است.زنده در قلب تمام مردم آزادی خواه دنیا.

فضایی غارماند را زیر این موزه میسازند و باقیمانده اجساد این مبارزان انقلابی را به دانجا منتقل میکنند.قبر چه گوارا اینجاست.جایی تاریک که با نور صدها مشعل همیشه روشن فروزان گشته است.در کنار گل سرخی که همیشه تازه و سرزنده میدرخشد و ده ها و ده ها شمع که چون ستازه هایی آسمان این مقبره را نورباران میکنند.اینجا هم بسیار غم انگیز است و هم بسیار تفکر برانگیز.جایی که مردمی از سراسر دنیا به دیدنش میایند برای احترام به مردی که از خود به خاطر مردم گذشت. 

سفر من به پایان رسیده است.کوبا اما برای من هیچ وقت تمام نمیشود.کوبا و همه آن قصه های دور ودراز و فرهنگ خالص آمریکای لاتینش...کوبا و همه آن مهربانی مردمان نازنینش-کوبا و همه آن انقلاب بزرگ و مردان مبارزش.کوبا و رهبر شکست ناپذیرش و البته کوبا و

رفیق ارنستو چه گوارا

 

******آهنگ  و ویدئو خاطره انگیز  بدرود فرمانده، Hasta Siempre Comandante