دماوند(2)
ساعت ٩:٥٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٩/۳  کلمات کلیدی: ایرانگردی ، سفر به دماوند و اطراف

مهر 90-قسمت دوم-شهر دماوند

 به شهر دماوند رسیده ایم.میخواهیم به دیدن امامزادگان عبدالله و عبیدالله برویم.کوچه ای قدیمی رو به خانه های گلی را گرفته و بالا میرویم تا به چناری میرسیم که قدمت و اصالت آن سروروی تنه کهن آن مشخص است.چنار قدیمی سایه بر تن امامزاده گان افکنده .اینجا میل-آرامگاه است.برجی بلند از دوره ایلخانیان که تک رنگ فیروزه ای گنبد بلندش نشانه آن است.

 

 وارد حیاط آرام آن میشویم.حیاطی که در سایه برگهای هزاررنگ با سروصدای ما از خواب پاییزی میپرد و آشفته نظاره گر مایی میشود که لابلای سایه های دراز و کوتاه و در هجوم رنگهای زرد و نارنجی که از هرسو احاطه مان کرده اند سرگرم عکاسی شده ایم.باد پرچم "یا حسین "را میلرزاند و دل ما هم در فضای معنوی امامزادگان درخود میلرزد.

دیوارها با آجر و کاشی لعابدار ساخته شده اند که گویی المانهای ایلخانی محسوب میگردند.روی بخشی از دیوار که با قلوه سنگ و ملات شکل داده شده کتیبه ای به خط ثلث وجود دارد.علامتهای رمزآلودی هم بر تن آجرها دیده میشود شاید معمار بنا خواسته حرفی با آنها بزند اما ما نمیدانیم امروز که او چه میگفته و چه در دل داشته است.کسی باید آن رمزهای تصویری را باز کند.کسی ....

میل ها نمادهای ساسانیند.زمانی در آنها آتش افروخته بوده که با حمله اعراب این آتشها رو به خاموشی میروند.آنگاه از قرن 4 هجری به بعد میلها میشوند علاماتی بر آرامگاه های زنان و مردان مومن و سرافراز ایران زمین.ساسانیان میلها ر ا چند متر بالاتر از سطح زمین چندضلعی میساختند اما ایلخانیان آنهارا از همان سطح زمین شکل میدادند و بالا میبردند.حالا ما سر بلند میکنیم و مقابل خود میلی خیاری شکل و 32 ترک که شبیه رک(قیف) است میبینیم.گویی این نوع معماری قیفی شکل به استحکام بیشتر بنا کمک میکرده است.

 

ضریح چوبی قبور گویی متعلق به دوران صفویه هستند.در ابتدا بنایی نبوده وقتی امامزادگان در اینجا دفن میشوند.بعدها در دوره ایلخانی میل و برج افزوده میگردد.به مرور کتیبه در دوران قجری نیز تغییرات اندکی دوباره در ضمن تعمیر بنا به آن افزوده میشود.

وقتی از میان ضریح چوبی به قبور نازنین سبز خیره میشوم هزاران نیت پاک گویی در آن فضای ساده و روحانی در گرداگرد ما پرواز میکنند.یاد دستهایی میفتیم که ساده و قوی دل چنگ بر ضریح زده اند و از خدای متعال برآورده شدن آرزوها را را خواسته اند.نور روی ترمه و حریر و سبزی پارچه قبر که میفتد چشم ما را مفتون میکند.

 

با سلام و سری به زیر و تعظیمی بر امامزادگان وارد شدیم و با سلام و دلی مملو از پاکی و خلوص پای بر کوچه های دماوند میگذاریم.برگهای خشک زیر قدمهای ما ناله میکنند و کلاغها دسته دسته از بالای سر ما اوج میگیرند.کسی برایمان از ششم مهری میگوید که تولد زرتشت است و اتفاقا با روز عاشورا یکی شده است.زرتشتیان چنین روزی را جشن نمیگیرند فکر میکنید چرا؟آنها معتقد به عزای داماد ساسانیند!!!

داماد ساسانی کیست جز حسینی که شهربانوی ایرانی- دختر یزدگرد را به همسری میگیرد و حسین کیست جز همان سرور و سالار شیعه علوی.که 8000 امامزاده امروز در سرزمین همسر باوفایش گسترده شده است.اینها مردان مومنی بودند که توسط بنی امیه و بنی عباس کشته شدند زیرا همگی به رسم حمایت و یاری به سرزمین مام بزرگشان کوچ کرده بودند.و همه آنها از نسل حسینی هستند که شهربانوی ایرانی را به خانه خود برد.پس به احترام بانوی ساسانی و تمامی خون پاک ایرانی که با نواده محمد(ص) درآمیخت باید احترام گذار آنها باشیم.

اما دماوند همیشه با طبیعتش آشنای خاص و عام بوده است .اعتدال کم نظیر آب و هوایی این منطقه از دیرباز مردمان ری و قومس و طبرستان و تهران و مازندران را به خود جلب کرده است.این منطقه کوهستانی دارای 4 منطقه شهری به نامهای دماوند-رودهن-آبسرد و کیلان است که قرار است با هم به گشت و گزار آنها بپردازیم.تا یادم نرفته بگویم که عسل چهل گیاه و گردوی پوست کاغذی و سیب خوش عطر آن را از یاد نبرید و بی دستی و دهانی بر آنها زدن فکر ترک کردن دماوند نیفتید.

یکی از جاذبه های طبیعی دماوند "چشمه اعلا" است.که در این فصل البته خیلی حال ندارد.یادمان باشد که حدکثر دبی آبها در ماه خرداد است پس غر نزنیم اگر چشمه اعلای خوش نقش پر آب دماوند اکنون باریکه لاجونی شده است که لابلای برگهای زرد انگاری غنوده و حال حرف زدن ندارد. 


چشمه اعلا یکی از تفرجگاه های مردم منطقه است و  شامل چشمه آب گوارایی است  که مظهر آن از زیر صخره سنگی بزر گی میباشد.در قدیم آب این چشمه بخشی از مزارع و باغات دماوند را سیر میکرده که امروز مورد استفاده کارخانه آب معدنی دماوند قرار میگیرد.اطراف چشمه پوشیده از درختان بلند و سرسبز کهن است که آنجا را به فضایی مصفا تبدیل کرده اند.

*با من بمانید تا روستاهای دماوند را بگردیم