شکرآب-صدای جوانی
ساعت ۱۱:۱۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/۱۱/۱٥  کلمات کلیدی: ایرانگردی ، دل نوشته

ddwfb80v2vept4nvrr1y.jpg

 

سلام-

 

معرفی یه جای توپ!واسه عاشقای کوهستان....

 

جاده لشگرک رو میگیری میای بالا.گردنه قوچکو سر میخوری پایین.به دو راهیه لواسون فشم که رسیدی ....نه دیگه ایندفه نمیپیچی سمت خونه ما میری سمت فشم.میرسی به دوراهی آهار.میفتی توش.حالا برو  برو برو....یه جاده داره پیچ پیچی مثل دل عاشق . میری آخ که چه ها نمیبینی ...میرسی به ده نظرآهار.اونجا ماشینو یه جا جاش میدیو میزنی بیرون.لباس گرم کفش کوه که* تو برف دووم بیاره و سرتم نده* یادت نره.حالا میزنی به دل کوچه باغای با صفای پربرف اگه گم شدی هول نشو از یکی بپرس شکرآب از کدوم وره؟؟دهو که رد کردی تو یه راه باریک...

 

 میزنی به دل کوه؛ لای برفای سپید؛ نمنمک جاریه رودخونه پیر؛ زیر پات یخ زده جاده آسمون آبی روی سرت؛ گرمی آفتاب ظهر جمعه افتاده روی پوست تنت ؛ لای موسیقی آبشار تو گل و لای زمین ؛ رو تم خنده شادمانه موهای خیس ؛ توی بیقیدی یک گلوله برف؛ لحظه فریاد میزنه که:زنده ام؛ آسمون داد میکشه: که عاشقم؛  عشق بازی میکنه کوه با تمامی وجود؛  روی بستر نرم آسمون با تن ابرسپپید؛ عاشقا خبر خبر: نطفه بارون بسته شد...

 

gf26i7eca1dsoaw17hix.jpg