مادرید(2)
ساعت ۱۱:۱٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/٢/٥  کلمات کلیدی: جهانگردی ، سفر به اسپانیا

٢/١/٩٠-مادرید-موزه پرادو

به فاصله یک چهارراه از هتل و عبور از عرض خیابان میرسم به موزه پرادو جایی خیالی در رویاهای همیشه من که دیدنش آرزویی بود برایم در طی سالیان متمادی.موزه پرادو یکی از بزرگترین انگیزه های من بود برای دیدن اسپانیا که سرانجام در روز دوم سال جدید به تحقق پیوست.

این موزه که یکی از بزرگترین گالریهای جهان و معتبرترین مرکز فرهنگی مادرید محسوب میشود به دستور چارلز سوم و به دنبال اصلاحات فرهنگی صورت گرفته در کشور ساخته شد. معمار پروژه Juan De Villanueva بود و موزه دل پرادو معروفترین اثر او در سالهای عمر کاریش محسوب میشود.این موزه به قله رفیع نئوکلاسیسیزم اسپانیایی معروف است. اما این پروزه عظیم تا سالهای سال به طول انجامید.دوره جنگ پیش آمد و توقف پروزه تا سرانجام در زمان 19 نوامبر 1819 و در دوره پادشاهی فردیناند گشایش یافت. نام آن در ابتدا موزه سلطنتی نقاشی بود و شروع کرد به جمع آوری آثار نقاشی بزرگان هنر اسپانیا .بعد ها نقاشیهای دیگر هنرمندان بزرگ جهان هم به این کلکسیون فاخر افزوده شد.

متاسفانه از داخل موزه اجازه عکاسی داده نمیشود وچه بهتر زیرا به قدری دیدن این کارهای بزرگ تمرکز میخواهد که بهتر است از خیر عکاسی بگذریم.در میان تابلوها وقتی به نامهای بزرگی چون ولاسکوز-گویا-رافائل-بوش-تیتان-روبن-ون دیک و.... برمیخوریم بسیار تحت تاثیر قرار میگیریم.دیدن همه این آثار بالطبع زمان زیادی را نیاز دارد.اگر وقت کافی برای دیدن تک تک آثار ندارید بهتر است بروشور مربوط به شاهکارهای موزه را دریافت کرده و با توجه به پلان موزه به دیدن آن آثار بروید.البته من نتوانستم از خیر همه آثار بگذرم و به دیدن تک تک آنها رفتم و کلی هم کیف کردم و در آخر سرمست از این پیروزی ار موزه به در آمدم.

کارهای جمع آوری شده در موزه پرادو از قرن دوازدهم تا اوایل قرن نوزدهم را شامل میشود. پس در اینجا به دنبال کارهای معاصر نباشید آن سری تابلوها را باید در موزه سوفیای پیکاسو جستجو کرد.در موزه پرادو بیش از 5000 نقاشی-2000 تصویر چاپی-1000 عدد سکه و مدال و تعداد زیادی مجسمه و تقریبا 2000 شی زینتی وجود دارد.

این موزه به نوعی کارگاه هنری و مدرسه دانشجویان هنر هم محسوب میشود.داخل موزه میتوانید هنرمندانی را ببینید که سه پایه گذاشته اند مقابل تابلوهای معروف و قلم به دست در حال کپی برداری از روی آنها هستند.

بیرون موزه هم دیدنی است .وقتی ده ها هنرجوی مشتاق و حتی هنرمندان غیر آکادمیک و خیابانی در حال کشیدن تابلو هستند و کارهای خود را برای فروش گذاشته اند چهره جذابی به خیابان میدهد.تابلوها در هر فرم و شکل و مکتب هنریند و با قیمتهایی در همه حد شما را وسوسه میکنند دست در جیب کنید و یکی از آنها را به یادگار از مادرید هنردوست بخرید.

علاوه بر نقاشان- هنرمندان خیابانی هم دیده میشوند که سرگرم خودآرایی و نمایشند. البته به راحتی اجازه عکاسی نمیدهند مگر اینکه در ازای آن پولی دریافت کنند.مثل این آقا که با عصبانیت رویش را از من برگرداند.

و اما ویترینهای مغازه های مادرید زیبا که هریک به قدری باسلیقه آراسته شده اند که انگار خود یک اثر هنری محسوب میگردند.من باور دارم که این ویترینهای شیشه ای هریک یک تابلو هستند و ارزش دیدن دارند و هریک نمایانگر مردم فرهنگ دوست و علاقه مند به هنر مادریدند. این مغازه ها  چهره شهر را زیباتر میکنند و توریستهای علاقه مند را به خود جذب... کاشکی ما هم به فکر آراستن ویترینهای مغازه های شهرهایمان بیشتر و بیشتر باشیم تا چهره خشن شهر را تا حدی از بیقوارگی و زشتی به در آوریم.