پیانو
ساعت ۱:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱/۱۳  کلمات کلیدی: معرفی فیلم

١١ سال پیش فیلم پیانو رو دیدم و عاشقش شدم.اون سالها سی دی و این حرفا برام در دسترس نبود و من این فیلم رو وی اچ اس دیدم با پدربزرگی که حالا دیگه نیست و دیشب وقتی تنها تا صبح خونه بودم و داشتم با تنهایی شبانه حال میکردم دوباره این فیلم بعد از ١١ سال پیش روم بود و من دوباره اونو دیدم و دوباره غرق شدم در صدای زیبای پیانو و صورت آرام زن و عشق عمیق مرد و دریچه جادویی دوربین کارگردانی هنرمند...

پیانو قصه عمیق عشق یک زن به یک ساز است....و در پی این عشق عمیق است که در وجود یخ زده زن عشق به یک انسان از پوست و خون هم زاده میشود و چه زیبا زاده میشود...

خطر لو رفتن داستان:زنی به همراه کودک خود راهی سرزمینی دور میشود تا به عقد مردی در بیاید که تا به حال او را ندیده است.زن از ۵ سالگیش تا کنون لال شده است و با ایما و اشاره با دنیای پیرامون خود ارتباط برقرار میکند تنها صدایی که برای زن همیشه زنده است و نفس میکشد صدای جادویی پیانویی است که او از کودکی آن را مینوازد و اینگونه خودش و احساسش را بیرون میریزد.

شوهر جدید زن اما او و عشق عمیقش به پیانو را درک نمیکند و پیانوی او را با قطعه زمینی معاوضه میکند.زن از مرد دور میشود دور و دورتر تا جاییکه به مردی عامی میرسد که صدای پیانو را با روح زن یکی میبیند و اینگونه قصه ما شکل میگیرد و ....

پیانو محصول ١٩٩٣ و فیلمی استرالیایی است به کارگردانی  "Jane Campion" و بازی Holly Hunter, Harvey Keitel and Sam Neill  که توانسته ده ها جایزه رو از آن خودش بکنه.فیلمی به غایت تاثیرگزار که اطمینان دارم بعد از یک بار دیدنش از ذهنتان به راحتی پاک نمیشه.

یکی از سکانسهای تاثیرگزار فیلم به نظر من لحظه قطع شدن انگشتهای دست زن توسط تبر شوهرشه.که زن در بهتی دیوانه کننده چند قدم از دوربین دور میشه و بهد یکهو سقوط میکنه.

و سکانسی که با پیانو به زیر آب کشیده میشه و پایین میره و پایین تر...

و جایی که مرد به زن میگه:نمیخوام از تو یه فاح...ش..ه بسازم و از خودم یه بی وجدان.....

و تمام سکانسهایی که ذهن زن با صدای کودکی ۵ ساله با مخاطب حرف میزنه.همان آخرین صدایی که از دهان زن بیرون آمده....

و بالاخره سکانسی که زن با انگشتی آهنی پیانو میزنه....

*من دیوانه این فیلمم همین.!