در ستایش هفتاد سالگی
ساعت ۱٢:٢٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱۱/٤  کلمات کلیدی: متفرقه

١/١١/٨٩-جمعه خوب خانه هنرمندان

از هفته پیش باخیر شده بودم که قراره در خانه هنرمندان تالار بتهون مراسمی در بزرگداشت 3 ابرمرد تاریخ معاصر هنر ایران برگزار شود.عباس کیارستمی-آیدین آغداشلو و محمد احصایی سه تنی بودند که به بهانه 70 سالگی آنها قرار بود از آنها ستایش شود.وجود این 3 نام بزرگ در کنار یکدیگر هرکسی را وسوسه میکرد تا هرجور شده خود را به خانه هنرمندان برساند تا حتی شده یک نظر این عزیزان را از نزدیک ببیند...

مراسم ساعت 5 بعداز ظهرشروع میشد و ما ساعت 4 در آنجا حاضر بودیم.اما درهای سالن بسته بود و گفتند باید تا ساعت 5 صبر کنیم.وقتی ساعت 10 دقیقه به 5 آنجا بودیم این بار درهای تالار بتهون را بسته بودند و گفتند که ظرفیت تکمیل شده و کسی را به درون راه نمیدهند و اگر مایل به دیدن مراسم هستیم باید در راهروهای خانه هنرمندان و پشت در بسته از طریق تلویزونهای مدار بسته شاهد آن باشیم.به قدری خیل مشتاقان و طرفداران این مراسم زیاد بود که همگی روی کف زمین و پله ها نشستند و بیصبرانه منتظر شروع مراسم شدند...

در این میان کم کم مهمانان اصلی از راه میرسیدند و راهشان را از میان مردم مشتاق باز میکردند.علاوه بر عباس کیارستمی-محمد احصایی و آیدین آغداشلو چهره های مهم هنری دیگری هم چون:بهمن فرمان آرا-همایون ارشادی-لی لی گلستان-گلی امامی-علیرضا سیمع آذر و .... دیده میشدند.اما شاید عجیب ترین و جالب ترین چهره میان آنها دیدن جعفر پناهی بود!!!!!

مراسم شروع شد در ابتدا فیلمی از مصاحبه با این 3 تن پخش شد.دراین فیلم نسبتا کوتاه با تک تک این 3 نفر جداگانه مصاحبه میشد و از آنها حسشان نسبت به سن 70 سالگی و گذر عمر پرسیده میشد.پاسخهایشان جالب و شنیدنی بود.

احصایی گفت:شروع یک پایان است..

آغداشلو گفت:آغاز یک دوره و یا پایان یک دوره....

کیارستمی گفت:قبل از 50 سالگی یک دوره است.بعد از 50 سالگی دوره دیگر و شاید ترسناک....

بعد از آن از قدمت دوستیشان گفتند و گفتند که هریک برای دیگری قدیمی ترین و بهترین یار است.دوستیهای 50 ساله که بین این 3 مرد باقی ماند تا امروز هرکدام آنها برای خود کسی هستند در تاریخ هنر ایران...

یکی محمد احصایی شد خوشنویسی که خطهایش جاودانه شد بر بوم رنگ ونقاشی و خیال.دیگری آیدین آغداشلو شد که دغدغه گذشته را در قالب مدرن پیاده کرد و شد نقاش بزرگ ایران  و آن دیگری عباس کیارستمی گشت که عکسهایش-فیلمهایش و نوشته هایش یکی بعد از دیگری برای ایران افتخاری به همراه آورد....

بعد از پایان بزرگداشت مردم به تالار ممیز راهنمایی شدند تا در معیت این 3 استاد آخرین کارهای آنها را که تاکنون در معرض نمایش قرار نگرفته بود را از نزدیک ببینند...

عکس-کاری از عباس کیارستمی

نقاشی خط-کاری از محمد احصایی

نقاشی-کاری از آیدین آغداشلو

*همه چیز این شب خاطره آفرین شد.مهمترین وجه این مراسم این بود که بالاخره یاد گرفتیم از یک انسان بزرگ قبل از مرگش تجلیل کنیم نه اینکه تا مرد یادمان بیفتد کسی بود که این چنین بود  و آنچنان کرد!!!گرچه امیدوارم تا سالهای سال این بزرگان پایدار و باقی بمانند تا من ایرانی را سرافراز سازند و برای کشورم افتخار بیافرینند...

اما شاید یکی از نکات منفی امشب فضای برگزاری مراسم بود.تالاری کوچک برای اینهمه طرفدار کمی عجیب به نظر میرسید.از طرف دیگر نوع مراسم هم میتوانست باشکوه تر باشد.انتهای مراسم انگار به دلیلی نامعلوم و شاید هم معلوم!!!! یکدفعه جمع شد.انگار کسی آمد و دستور داد مراسم به پایان رسد...خدا را شکر که اتفاق پیش بینی نشده ای رخ نداد اما انگار یک پتانسیل قوی در فضا بود که هر آن جو را شلوغ سازد.یکی دیگر از نکات عجیب این مراسم نیروهای پلیس بود که پشت درهای خانه هنرمندان ایستاده بودند.

اما از حق نباید گذشت که  همه کسانی که برای این مراسم زحمت کشیده بودند تمام توان خود را به کار برده بودند و شاید همینکه در همچون فضایی این مراسم برگزار شد خودش جای شکر دارد...به امیدی که اینگونه مراسم بیشتر و بیشتر جا بیفتد و از هنرمندان بیشتری تجلیل شود.