نقش روی آب
ساعت ٤:٥٩ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٤/٢٦  کلمات کلیدی: دل نوشته ، معرفی فیلم

به هم که رسیدیم یکیمون این ور جاده ایستاده بود و دیگری آن ور جاده.و مدام ماشینها و آدمها از بینمان رد میشدند.تابلوی عبور عابر پیاده هم بود اما هریک از ما منتظر بود دیگری تن به خطر داده و از این گذرگاه رد شود.روزها و روزها گذشت و علف زیر پایمان سبز شد.آدمها میامدند و تند وتند رد میشدند به ما تنه میزدند.گاهی جیبمان را هم میزدند! اما من و تو باز هم ایستاده بودیم و منتظر دیگری بودیم.بهار رفت و تابستان آمد.گرما طاقتمان را بریده بود.زیر لب به هم بدوبیراه میگفتیم.از سرورویمان عرق میریخت اما باز از جای خود تکان نمیخوردیم.پاییز هم امد.باران میبارید و ماشینهایی که رد میشدند به سروروی ما گل می پاشیدند.مردم چتر به دست از عرض خیابان می گذشتند اما من و تو همچنان مبهوت زیر باران ایستاده بودیم به امیدی که دیگری این فاصله را بردارد.نه چتری داشتیم و نه همدمی که ما را در زیر چتر خود امان دهد. پاییز هم رفت و زمستان آمد.حالا دیگر جاده داشت خراب میشد.همه جا پستی و بلندی داشت و رهگذران کمتری از کنار ما رد میشدند انگار دوره این گذرگاه داشت به اتمام میرسید.تا اینکه سرانجام آن روز رسید.روزی که هردو خسته از این فاصله خسته از این تنهایی و خسته از این بلاتکلیفی تصمیم گرفتیم قید رد شدن از این جاده را بزنیم و راه رفته مان را برگردیم. اما وقتی چمدان به دست آماده رفتن شدیم برای آخرین بار که به عرض جاده نگاه کردیم دیدیم این جاده بدجوری ما را به خود وابسته کرده است.دیگر دل کندن از این جاده محال بود یا اینکه این بهانه مان بود برای ماندن. جاده در واقع یک سرش به دل من راه یافته بود و سر دیگرش به دل تو...پس هردو قدم در جاده گذاشتیم و در میانه راه به هم رسیدیم.همان جا خانه ای ساختیم و در دل عبور و مرور زندگی٬زندگی کردیم...

فیلم *نقش روی آب* رو حتما ببینید.تازه پیشنهاد میدم که تنهایی دراز بکشید جلوی تلویزیون در سکوت نیمه شب همه چراغها رو هم خاموش کنید.آخه این فیلم عجیب حس آرامی را بهتان منتقل میکند.اگرتازه ازدواج کرده اید که فبها المراد....این فیلم جون میده واستون.داستان یک زوج جوان است که برای مرد٬ ازواج با عشقی شدید توام بود و برعکس زن احساسی به مرد نداشت.فاصله بین آنها از نظر زن بسیار زیاد بود.عقایدشان٬ دیدگاهشان به زندگی٬ علایق و سلایقشان همه متفاوت بود.اما گذشت زمان ثابت کرد که عشق میاید تنها باید با چشمهای بازباز عاقلانه زندگی کرد و مهرورزانه گذشت کرد.همین...و ارزش این عشقی که پس از ازدواج ایجاد میشود هزاران بار برتر از عشق کورکورانه ای است که قبل از ازدواج آغاز گردیده است.

این فیلم محصول سال ۲۰۰۶ است . * نوآمی واتس و ادوارد نورتن* بازیگران نقش اصلی آن هستند.