همدان(7)
ساعت ۱۱:٤٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٦/۱٥  کلمات کلیدی: ایرانگردی ، سفر به همدان

مرداد ٨٨ - ادامه سفر به همدان-غار علیصدر

بعد از برگشت از دشت میشان بود که به سراغ غار علیصدر رفتیم.جایی که همدان را اول به نام آن میشناسند.حول و حوش ساعت ١٠ بود که با خوش خیالی که زود هم آمده ایم به سراغش رفتیم اما بلیط برای ساعت ۴:٣٠ بعد از ظهر به ما رسید! چاره ای نبود باید وقت کشی میکردیم تا زمان بگذرد.بهترین کار رفتن به لالجین بود.شهر سفال ایران در نزدیکی همدان.جایی که به خاطر داشتن خاک مناسب در صنعت سفالگری شهرتی جهانی دارد.

وارد شهر که میشویم تا خروج از آن راسته ای است که در دوطرف خیابانش تماما مغازه های سفالینه است.حس خوبی است دیدن این همه اجسام گلین که یادگاری از پیشینیان ماست.نوشیدن آب در یک تنگ گلی عجیب میچسبد در گرمای تابستان.میدانید که آب در این ظرفها خنک باقی میماند حتی در کویری ترین مناطق.

اینجا دل هوس خریدن همه چیز به سرش میزند.یکی از دیگری زیباترند این ظرفهایی که با پوست تن هنرمند عجینند.همیشه دلم میخواست این هنر را بیاموزم.احساس میکنم دست کشیدن به گل و دل سپردن به آن چیزی در فطرت ما آدمهاست.به همین دلیل وقتی چرخ سفالگری میچرخد انگار گردون دون میچرخد و انسان سازی میکند.نمیدانم حسم به خاک چرا اینچنین است.شاید چون گل را اول بار در ابیات خیام شناختم.به خاطر همین است که سفالینه ها برایم دارای جان هستند.حس غریبی است لمس کوزه ای که شاید از خاک تن اجدادمان ساخته شده باشد.

خلاصه بعد از خوردن نهار به همدان برمیگردیم و سر ماشین را کج کرده به سمت روستای علی صدر میرویم که در نزدیکی همدان و از توابع کبودرآهنگ است.(چه نام دلنشینی است این کبودرآهنگ).وارد غار میشویم.خیلی شلوغ و پلوغ است.دوست دارم برای خودم باشم اما سروصدا اجازه نمیدهد.جایی از غار را پیاده طی میکنیم.کم کم دورمان خلوت تر میشود و میتوان به خودمان فرو برویم و غرق زیباییهای دوروبرمان بشویم.اینجا شکوهی بیمثال است.تبارک الله.... 

علیصدر یا "علی سرد" از معدودترین و زیباترین و شگفت انگیزترین غارهای آبی جهان است!!!!جهان!!!!.....ببینید چه داریم و قدرش را نمیدانیم.محوطه غار از دالانهای پیچ در پیچی تشکیل شده که بخشی از آن را پیاده و بخشی دیگر را با قایق میتوان طی کرد. درون غار با گرد هم جمع شدن چند رشته آبی دریاچه بزرگی تشکیل شده است که عمق آب آن تا 14 متر هم میرسد.زلالی آب به قدری زیاد است که کف دریاچه در عمیق ترین بخشها هم با چشم دیده میشود.

قدمت این غار به دوره ژوارسیک یعنی 190 ملیون سال پیش!!!! میرسدباور نکردنی است نه؟تا سال 1342 این غار کشف نشده بود تا اینکه گروهی از کوهنوردان محلی با وسایل ابتدایی و با رنج زیاد به صورت اتفاقی توانستند دهانه غار را پیدا کنند.متاسفانه هیچ تابلویی که به معرفی آنها بپردازد در اینجا وجود ندارد که حتی یاد کوچکی از کسانی بشود که سالها پیش راه این غار را برای امروزیان باز کردند کسانی که شاید دیگر حتی زنده هم نباشند!یادشان گرامی و روحشان شاد...

در گوشه و کنار غار با پروژکتورهای قوی نورپردازیهای زیبایی بر روی استلاگتیتهای سقف انجام شده که زیباییها را صدچندان میکنند.عجیب فرمهای جالب آنهاست که هریک یادآور شکلی در جهان بیرونی ما هستند.یک جورهایی انگار اینجا با جهان بیرون خیلی فرق دارد.انگار جنسش ماورایی است.نمیدانم شاید باز هم دارم خیال پردازی میکنم!

دست به درون آب میکنم خنک خنک....حسی از زندگی در من جاری میکند.آبی حدودا 12 درجه تمیز و پاک و شفاف.گاهی قطره هایی از سقف بر روی سزمان چکه میکند.گاهی سرمایی لطیف در پستوهای غار چون نسیمی بر صورت میوزند.گاهی از خود بی خود میشوم اساسی...اینجا سرزمین رویایی است که تا دلتان بخواهد شما را میبرد به دنیای وهم و خیال.(البته اگر سوت زدنها و کف زدنهای مردم بی جنبه اجازه بدهد.)

یادم میاید در سفری که به وین داشتم ما را به دیدن غاری بردند که در اتریش از معروفیت زیادی برخوردار بود.قبل از رسیدن به غار کلی تعریف و تمجید شنیدیم که چنین است و چنان....باورتان نمیشود که چقدر در ذوقمان خورد.دالان دراز بی قواره ای بدون هیچ گونه جذابیت بصری.نه آبی جاری بود نه استلاگتیتی بر سقف میدرخشید.نه قندیلی چشم نوازی میکرد و....تنها نکته جالب غار این بود که در زمان جنگ جهانی دوم سنگر و محل اسلحه خانه سربازان بوده و حالا به رسم یادبود در گوشه ای از ان محراب کوچکی ساخته و عکس حضرت مریم را در آن قرار داده بودند.حرصم درآمده بود از آنهمه تبلیغ بیخود....آن زمان برای تورلیدر اتریشی از غار "کتله خور" زنجان تعریف کردم که دنیایی از شگفتی است....و حالا در مقابل این غار هم سر تعظیم فرود میاورم و کیف میکنم از داشتن اینهمه زیبایی در کشور عزیزم ایران!

نکته جال اینکه در غار علیصدر هیچگونه جانداری وجودن دارد.پس با خیال راحت میتوان سر به سوراخ سمبه های آن فرو کرد بدون .اهمه اینکه نوک دماغتان توسط یک مار نوازش شود....زمانی که غار کتله خور را دیدم راهنمای غار گفت که ثابت شده کتله خور به علیصدر راه دارد اما هنوز نتوانسته اند راه ارتباطی آنها را کشف کنند.البته کتله خور یک غار آبی نیست اما زیبایهای منحصر به فرد خود را دارد که باید حتما یک بار هم شده آن را از نزدیک ببینید.

در بخشی از غار و روی دیواره ای آن قندیلها نقش نام "الله" را ایجاد کرده بودند که خیلی جذاب و دیدنی بود.

خوب این سفر دو روزه اما پربار هم به پایان رسید.راه رفته را برگشتیم تا به خانه و کاشانه مان برسیم.خدا را شکر که باز هم به ما فرصت داد جایی دیگر و زیباییهای دیگری را از نزدیک ببینیم....تا سفر بعد به یاری خدا....