برزیل (11)
ساعت ٦:۱٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٤/٤  کلمات کلیدی: جهانگردی ، سفر به برزیل

***زندگی ادامه گرفت و ما ادامه گرفتیم...سفرنامه برزیل به هزار و یک دلیل !!! نیمه تمام مانده بود.حیفم آمد کاملش نکنم. این هم ادامه آن(گرچه دل و دماغی برایمان نمانده)...

۴/١/٨٨- ادامه سفر به برزیل-ریودوژانیرو-کلیسای جامع

 

آنچه که در ابتدا با دیدن این ساختمان به نظر میرسید یک محل اداری را به ذهن میاورد.اما باید گفت که اینجا در اوج ناباوری کلیسای اعظم سنت سپاستین در ریو است.تا به امروز هرچه بنای کلیسایی دیده بودم در شکل و شمایل بناهای کلاسیک بود.اما این بنا واقعا شگفت آور است.از بیرون هیچ پنجره ای دیده نمیشود.بنا مانند کندوی زنبور عسل است نور و هوای تازه از لابلای مشبکهای دیوار به داخل میاید در عین اینکه باران به درون نفوذ نمیکند..

از بیرون هیچ المانی برای نمایش کلیسا وجود ندارد جز یک المان در حیاط آن. 

بله درست حدس زدید.این ناقوس کلیسا است که باز هم شکلی غریب دارد.در اصل ساخت این کلیسا برای نشان دادن تحول در هنر معماری بود.کلیسا بین سالهای ١٩۶۴ تا ١٩٧٩ در قلب شهر ریو و روی خرابه های چند کلیسای قدیمی ساخته شد.

پا که به درون میگذازیم هیچ ستونی نمیبینیم اینجا یک فضای بزرگ توخالی است که ظرفیت ٢٠٠٠٠ نفر را دارد.زمین تا سقف ٩۶ متر است که در بالا شکل سقف به صورت یک صلیب بزرگ است.اینجا پنجره ای وجود ندارد بلکه اطرافمان را سلولهای شیشه ای رنگین احاطه کرده اند.هیچ چراغی در اینجا روشن نیست و نور تنها با عبور از شیشه ها تامین میشود.

اینجا برخلاف بیشتر کلیساها خبری از تجملات و زرق و برق نیست.هیچ مجسمه اضافه ای دیده نمیشود.تنها از مرکز صلیب روی سقف مجسمه عیسی مسیح مصلوب، بین زمین و آسمان معلق است که این هم ابتکاری تازه است.

معمار این کلیسا یک فرد برزیلی به نام Oscar Niemeyer است که به عنوان یکی از پایگزاران معماری مدرن در این کشور شناخته میشود.

بعد از دیدن کلیسا سراغ ورزشگاه معروف ریو رفتیم.اینجا بزرگترین استادیوم فوتبال دنیا با ظرفیت ١٨٠٠٠٠ نفر است که به نام ورزشگاه "ماراکانا" در جهان شناخته شده است. در سال ١٩۵٠ و به دنبال میزبانی برزیل برای جام جهانی این ورزشگاه افتتاح شد.در آن سال بازی نهایی بین برزیل و اروگوئه بود که در نیمه اول برزیل با اختلاف یک گل جلو افتاد.ورزشگاه روی هوا رفته بود.مردم از شوق دیوانه شده بودند و این افتتاح زیبایی برای این استادیوم بود.اما نیمه دوم ورق برگشت.اروگوئه ٢ گل زد و فاتح جام ١٩۵٠ شد. این غم انگیز ترین خاطره مشترک مردم برزیل به شمار میاید.ورزشگاه در آنچنان سکوتی فرو رفت که به قول خبرنگاران صدای بال مگس شنیده میشد...

حالا برزیل در تلاش است که میزبانی ٢٠١۴ را از آن خود ساخته و این خاطره تلخ را به بردی شیرین تبدیل کند.

در جلوی در استادیوم مجسمه عظیم مردی است که برزیلیها او را میپرستند.بلینی کاپیتان تیم برزیل که بین سالهای ١٩۵٨ تا ١٩۶٢ همراه تیم ملی بود و باعث قهرمانی انها شد.

عکسهای برزیل١١