برزیل(6)
ساعت ۱٢:٥٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٢/۳٠  کلمات کلیدی: جهانگردی ، سفر به برزیل

١/١/٨٨-پارک جنگلی ایگواسو

سوار واگنهای توریستی رنگی و خوشگلی میشیم و راه به درون قلب جنگل میبریم. ما در پارک  جنگلی ایگواسو هستیم و قرار است که برای  rafting به کنار آبشارهای معروف دریاچه برویم.حدود ٣ کیلومتر که جلو میرویم راه ،دیگر مناسب برای رفتن با واگن نیست.از اینجا به بعد باید ۵٠٠ متر پیاده روی در قلب جنگل را انجام دهیم.

تجربه بینظیری است پیاده روی در جنگلهای استوایی و دیدن درختان عظیم و سر به فلک کشیده آن.لابلای آنها انواع پروانه ها و حشرات دیده میشوند و گونه هایی از آنها برای ما ناشناخته اند.یکی از چیزهای قابل توجه تارعنکبوتهای بسیار عظیمی است که لابلای شاخ و برگ درختان بافته شده اند و ما باید از زیر آنها رد شویم.

 

ماجرا زمانی هیجانی میشود که درست بالای سر ما یک عنکبوت بسیار درشت راهش را به پایین میگیرد و صاف نوک دماغ ما سر درمیاورد.به هیچ عنوان نباید به این عنکبوتها نزدیک شد چون بعضی از آنها سمی و بسیار خطرناک هستند.

بخشهایی از جنگل را باید کوهپیمایی کنیم.در این قسمتها پله هایی تعبیه شده تا راحت تر بتوانیم بالا و پایین رویم.البته نوع آب و هوا که شرجی است کمی مارا که عادت به این نوع آب و هوا نداریم کلافه میکند.

به مقصد میرسیم.اسکله ای که رو ی دریاچه بناشده تا مارا سوار قایقهای rafting کند.هر قایق ظرفیت حدود ٢٠ نفر سرنشین را دارد.قبل از سوار شدن به قایق، لباسهای ضدآب که درواقع پلاستیکهای بلندی هستند به تنمان میکنیم.کفشها را درمیاوریم و به همراه ساعت و دیگر چیزهایی که نمیخواهیم خیس شوند در کنار اسکله قرارشان میدهیم.به هرکداممان جلیقه های نجات میدهند.از قرار یک هیجان بزرگ در انتظار ماست.

دوطرف ما، جنگل و آبشار است و قراره که ما به درون آن آبشارها برویم که از دور قابل دیدن هستند.به ما کیسه هایی داده اند که دوربینهایمان را در آن لحظه از خطر خیس شدن محافظت کند.

هیجان زیادی دارد.موجها سنگین و بلندند وقایق ما را به بالا و پایین پرت میکنند.دقیقا مثل تصاویری است که از تلویزیون میبینیم و مسابقات رفتینگ را نشان میدهد.واقعا هیجان دارد.هر قایق ٢ قایقران بسیار متبحر دارد که قایق را روی موجهای خروشان به جلو میرانند بدون اینکه قایق چپه شود.حتی الامکان هم از صخره های درون آب دوری میکنند تا اگر کسی به درون آب پرت شد با آنها برخورد نکند.آب خروش بسیار زیادی دارد.

به آبشارها نزدیک میشویم.دیگر نمیتوانیم بیشتر از این عکاسی کنیم.از همین فاصله قطره های آب مثل سوزن به  صورتهایمان برخورد میکنند.قرار است به زیر آن آبهای خروشان برویم.باور نکردنی است اما انجام میشود.تماما خیس آب شده ایم.حالا فهمیده ام که چرا بقیه با مایو به قایق سواری آمده اند!انقدر هیجان داردکه به وصف نمیاید.من از اول تا آخر در حال جیغ کشیدن هستم.جیغهای هیجانی!!! اصلا نمیتوان لحظه ای که به زیر آب میرویم را توصیف کرد.قایق کاملا درون آب فرو میرود و دوباره بالا میاید.درهمان حال هم از بالای سرمان آب با فشار هجوم میاورد.فشار آب به حدی زیاد است که نمیتوان چشمها را باز نگه داشت.خدایا چه لذتی دارد!

 

خوب باید بگم عملا لباسهای ضدآب به هیچ دردی نخورد.فقط پول هدر دادن بود.چون ما سرتا پا موش آب کشیده شده از قایق پیاده میشویم.در کنار ساحل چشممان میفتد به کپه رنگارنگ سبز و زرد.جلو که میروم در اوج ناباوری میبینم آنها پروانه هایی هستند که به دور خود میچرخند.باورنکردنی است.

عکسهای برزیل۶