برزیل(2)
ساعت ۱۱:۳٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٢/٢٤  کلمات کلیدی: جهانگردی ، سفر به برزیل

٢٩/١٢/٨٧- ادامه گشت در سائوپائولو

برزیل کشور مذهبی است و مردمش هم معمولا برای مذهب احترام قایل هستند تا جاییکه در گوشه و کنار شهر یک دفعه میبینی مجسمه ای از مسیح مصلوب قرار داده شده و یکی داره کنارش شمع روشن میکنه....حالا اینجا میتونه وسط یک میدون شلوغ هم باشه. 

برای ادامه گشت به مرکز شهر یعنی محله praca da se  رفتیم.از نظر امنیت باید بگم اینجا و خصوصا این محله اصلا امن نیست.به طوریکه وقتی مترو شهر ساخته شد کلیه اماکن عمومی و تجاری از اینجا به خارج شهر منتقل شد و هم اکنون بیشتر ساختمانها خالی مانده اند.راستش خود راهنمای محلی هم به ما گفت که وقتی هوا تاریک میشه بهتره تو خیابونا نباشیم وما هم از شما چه پنهان ترسیدیم وحرفشو جدی گرفتیم.  مساله دیگه دیدن ساختمونای دیوار نویسی شده بود که تقریبا تمام شهر رو گرفته بودند.انگار اینجا هنر گرافیتی طرفدارای زیادی داره.مردمش روحیه جنجالی و آشوب طلبانه ای دارند اما آدمای بسیار خون گرم و مهربونی به نظر میرسند.

سپس به دیدن کلیسای جامع شهر به نام کلیسای "داسه" رفتیم.بنایی که ساخت آن در سال ١٩٣٠ شزوع شد و ١٩۴۵ به پایان رسید.معماری اینجا کاملا گوتیکه که پر از جزییات بسیار دقیق میباشد.در این سبک معماری، بنا با پنجره های بلند و ستونهای کار شده ساخته شده که همه به سمت اوج آسمان نشانه رفته اند.جالبه که بگم گوتیک در معنا یعنی "آشغال" اما نمیدونم چرا برای این سبک از معماری این نام انتخاب شده.تا قبل از جنگ جهانی دوم گرته برداریهای معماری از اروپا بود اما بعدها از روی معماری آمریکا الهام گرفته شد.

 

دور تا دور فضای بیرونی کلیسا با مجسمه های حواریون مسیح پر شده است که با سنگهای خاکستری رنگ ساخته شده و در هماهنگی رنگی خاصی با خود کلیسا هستند.کفترهای خاکستری هم به این مجموعه تصویر اضافه میشوند.حالا به این پرنده کوچک نگاه کنید که از بین این همه جا ،یک راست رفته و روی انگشت دست مجسمه نشسته است!

در گذشته این بنا خراب شده بود و هزینه لازم برای تعمیر آن وجود نداشت.دولت در یک همیاری جمعی، از مردم و بانکها پول جمع کرد و کلیسا را دوباره بازسازی کرد.

در کلیسا نقش عدد ٣ یا همان پدر-پسر و روح القدس نمود زیادی دارد.ایوان و پنجره هاهریک به سه قسمت تقسیم میشوند.تصاویر انجیل نیز بر روی پنجره ها نقاشی شده است که نور را بر روی محراب بازتاب میدهند.محراب کلیسا هم برخلاف مسجد محدبی شکل است.

از این منظره خوشم آمد.همین! انگار نگاه محمد امین به شعله این شمع دوخته شده است.

کلیسا را هیچ گاه هم سطح زمین نمیسازند بلکه چند پله بالاتر از زمین، بنا را قرار میدهند.همچنین هیچ وقت در بنبست ساخته نمیشود بلکه در فضاهایی قرار دارد که بنا از سه طرف بتواند در خروجی داشته باشد.این یکی از خروجیهای کلیسا است که درب آن و صلیب رویش در تقابل با نور بیرون منظره شگرفی را ایجاد کرده اند.انگار قرار است یک معجره نورانی از در وارد شود.نگاه کنید!

بعد از دیدن کلیسا به دیدن خانه صورتی رفتیم.جاییکه مقر پادشاهان پرتغالی بوده است.درسال١۵٠٠ میلادی و به دنبال تصرف اینجا توسط پرتغالیها، شاه در این مکان سکونت میگیرد.پس از مدتی شاه عزم برگشت به کشور پرتغال را میکتد اما پسرش راضی به بازگشت نمیشود.چون "همیشه پای یک زن در میان است".بله شاهزاده عاشق زنی در این سرزمین میشود که حاضر به ترک وطنش نیست.شاه ارتش را برای برگرداندن پسرش به اینجا میفرستد.شاهزاده ارتش را با خود همراه میکند و به همراه معشوقه اش در همین محل بر علیه شاه پرتغال یا همان پدرش شورش میکند.اعلام استقلال میکنند و کشور برزیل از همینجا ایجاد میگردد.

 

اینها پلیسهای برزیلی هستند با اسبهایشان!!!!همه جا سروکله پلیس دیده میشود.به خاطر امنیت پایین.در واقع اینجا شهر بهم ریخته ای پر از اراذل و اوباش است پس یادتان باشد هوس نکنید تک و تنها در خیابانهایش پرسه بزنید.راستی ترافیک و نوع رانندگیشان هم عین ماست.اصلا راستش را بخواهید یک جورهایی از نوع بینظمی و هرت و پرتی انگار خود ما هستند.آدم احساس غربت نمیکند!!!!!!

 بازارهای محلی در سطح شهر پراکنده اند و دست فروشها به صورت غیر قانونی روی زمین بساط پهن کرده اند و از دست پلیس مدام در تعقیب و گریزند.راستی بد نیست از واحد پولشان بگویم که "رئال" نام دارد و معادل ۵٨٠ تومان ماست.حتما متوجه شدید که رئال شبیه ریال است.بله در واقع واحد پول ما از واحد پول آنها گرفته شده است.رمانی که پرتغالیها جزیره هرمز ایران را به تصرف خود درآوردند این واحد پول را در ایران رواج دادند. عکسهای برزیل(2)