روستای کنگ
ساعت ۱۱:٥۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۸/۱٩  کلمات کلیدی: ایرانگردی ، سفر به خراسان مرکزی(کلات نادری-قره سو- روستای کنگ)

اسم مشهد و خوردن نهار که پیش میاد آدم خود به خود یاد شیشلیک شاندیز میفته.ما هم یه روز سر ظهر ماشین کرایه کردیم و راه افتادیم سمت شاندیز که از شهر مشهد یه چیزی حدود نیم ساعت راهه و شهری کوچک و ییلاقی محسوب میشه که تفرجگاه ساکنین مشهد بوده و از دیر باز پاتوقی برای گردشگرانی که سری به مشهد میزدند محسوب میشده.صنعت پوستین سازی این شهر شهرت زیادی داره به خاطر همین در بیشتر مغازه های آن انواع کیف و کت های چرم و پشم باف دیده میشود. 

این شهر کوچک و سرسبز بیشتر از هرچیزی به کبابهای شیشلیکش معروفه که از شش تکه گوشت دنده گوسفند با روش پخت مخصوص تهیه می‌شود که شهرت جهانی داره و در بیشتر نقاط جهان هم شعباتی از رستورانهای شاندیز به چشم میخوره.یکی از معروفترین رستورانهای آن هم ؛کبابی حسن شیشلیکی؛ هست که در فضای باز به همراه یک رستوران گردان!!! یک نهار دلچسب رو براتون فراهم میکنه.

بعد از خوردن نهار تصمیم گرفتیم به دیدن یکی از روستاهای زیبای ایران به نام ؛کنگ؛ بریم که معروف به ماسوله دومه.برای رسیدن به کنگ یک راهش این هست که راه رفته را برگشته و به سمت طرقبه بریم و ازآنجا از طریق یک جاده آسفالت مستقیم به روستا برسیم .اما خوشبختانه راننده آژانسی که مارو همراهی میکرد خودش بچه همون روستا بود و به ما گفت که نیاز به برگشتن نیست.از طریق شاندیز به سمت ابرده و روستای زشک میریم و یک گردنه رو رد میکنیم و به روستا میرسیم.در این صورت زودتر به مقصد خواهیم رسید با این تفاوت که بخشی از راه جاده خاکیه.خوب از اون جایی که هم ماشین و هم پیشنهاد مال خودش بود ما هم از خدا خواسته پذیرفتیم.

راهی که باید میرفتیم جاده ای باریک بر زمینه خاکی کوهستان بود.راهی پیچ در پیچ و معما گونه که مدام ارتفاع شما را بیشتر میکرد.انگار داشتیم به سراغ خدا میرفتیم. کوهی چون مار خفته و بلند در سکوت دشت و زمزمه باد پاییزی که لابلای بوته های خار میپیچید و هیچ کس جز ما...انگار وارد یک فضای سورئال شده بودیم.مادرم به شدت از این ارتفاعی که گرفته بودیم ترسیده بود.واقعیتش این است که کمی من هم ترسیده بودم.جاده ای بود که با کمترین غفلت راننده شما را به کام دره میکشید.اما انقدر زیبا بود که دلتان میخواست جاده تا بینهایت ادامه یابد.شما بروید و بروید و باد بر صورتتان بوسه زند.

روستای تاریخی کنگ در دامنه کوه های بینالود و در قسمت جنوبی این رشته کوه، یکی از مناطق زیبایی است که به دلیل بافت قدیمی خود دارای ارزش های تاریخی و فرهنگی بسیاری است. رودخانه همیشه پرآب کنگ، درختان سر به فلک کشیده با انواع میوه و آبگیرهای زیبای این منطقه با تابستان های معتدل، گردشگران بسیاری را به سوی خود می خواند.
   «کنگ» در لغت دو معنا دارد: یکی به معنای پرنده ای قوی پنجه که در مناطق کوهستانی زندگی می کند ودر معنای دیگر به دژ مستحکم تعبیر شده است. کنگ نامی است که با افسانه های کهن و تسخیر ناپذیری و سخت کوشی مردمان این منطقه که آن را همچون پرنده ای آزاد از بند هرآنچه تجدد نام گرفته دور نگاه داشته است٬ در آمیخته است.


اینجا را ماسوله دوم نیز مینامند.زیرا تمام خانه ها بر دوش یکدیگر ساخته شده اند.به طوریکه حیاط هر خانه پشت بام خانه ای دیگر است.تمام خانه ها با ملات کاه و گل نپوشیده شده اند و سازمان میراث فرهنگی به هیچ کس اجازه نمیدهد که نمای بیرونی خانه اش را به شکل دیگری بسازد.بنابراین از دوردست که به این روستا خیره میشوید آن را کپه خاکی رنگی لابلای دره ای تنگ میبینید که چنارهای بلند و زرد ٬زمینه این تصویر را رنگ زده اند.واقعا منظره بدیع و چشم نوازی است ایستادن روی کوه و لابلای باد پاییزی به روستای کنگ خیره شدن درحالیکه در پهنه آسمان بالای سرتان عقابها شتابزده اوج میگیرند و بالا میروند.

  شیوه استقرار خانه ها با توجه به اقلیم، جهت باد و جهت تابش خورشید در راستای شمال شرقی جنوب غربی است که صرفه جویی در مصرف انرژی را در پی دارد. این روستا در ارتفاع ۱۸۰۰متری از سطح دریا قرار گرفته و به دلیل وجود کوه های مرتفع، استقرار در کنار رودخانه و عدم وزش بادهای خشک از آب و هوای معتدل و بسیار خنکی برخوردار است.غذای بیشتر مواقع سال مردمان روستا آبگوشت های محلی است که با گوش گوسفندانی تهیه میشود که خود پرورش داده اند.هیچ کدام از خانه ها یخچال ندارند بلکه اوایل پاییز گوشت احشام خود را در جایی خاص به طناب آویزان میکنند.هوا که رو به سردی میرود این گوشتها یخ میزنند و انگار در یک فریزر طبیعی قرار گرفته باشند.در پاییز و زمستان از این گوشتها برای پخت آبگوشت استفاده میشود.

جمعیت روستا چیزی حدود ۸۰۰۰ نفر است که بیشتر آنها به باغداری میپردازند.در جای جای روستا سبدهای سنگین سیبهای کنده شده که برای فروش آماده شده اند دیده میشود.چون زمینها روی شیب کوهستانی هستند امکان کشاورزی وجود ندارد اما باغداری و دامداری و فرش بافی صنایع مهم مردمان اینجا محسوب میشود.قدمت این روستا به قبل از اسلام برمیگردد.