همیشه پای یک زن درمیان است
ساعت ٢:۳۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٥/۱٠  کلمات کلیدی: معرفی فیلم

امشب فرصتی دست داد تا به دیدن فیلم "همیشه پای یک زن در میان است به کارگردانی " کمال تبریزی" بریم.به نظرم فیلم جالبی اومد.البته موضوعش خیلی بکر نیست همون موضوع همیشگی تقابل کج فهمی و عدم درک زن و مرد.اما طریق بیان موضوع کمی تازه و جذابه تا حدی که فیلم رو درعین اینکه زیر پوستی جدی و قابل تامله اما در بیان کمیک و سرگرم کننده کرده است.به نظر من بد نیست که زن و شوهرها یه سری به این فیلم بزنند.

یه چیز جالبش اینه که تا قبل از دیدن فیلم اون رو یه فیلم ضد زن میدونستم.چون در نقدی که بر اون نوشته شده بود خونده بودم که عده ای از زنان فعال در زمینه حقوق زنان به شدت به آن اعتراض کرده اند اما بعد از دیدن فیلم هیچ حس "فمنیست بازی" !!! تو دلم قلمبه نشد بلکه برعکس احساس کردم یه جاهایی دیگه زیادی به مردها بی احترامی شده!

جمله ای تو فیلم هست که مهرام مدیری در نقش وکیلی به شدت زن ستیز مدام اون رو تکرار میکنه: " ما مردها حیوانات ناطقی هستیم"....به نظر من حتی در مقام شوخی و یا گفتن برخی حقایق از خصوصیت مردان گفتن این جمله کار صحیحی نیست.

برام عجیب اومد که این فیلم رو ضد زن دونستند چون به نظر من 90% فیلم حول ظلمهایی است که بر زن میره و تنها 10% فیلم به یکی از مشکلات مردان (عدم توجه زن به مرد) میپردازد.البته من اصلا منکر ظلم حاکم بر زنان این جامعه نیستم.راستش این فیلم کمی آدم رو دچار سردرگمی میکنه که واقعا داره چی میگه.آیا داره مشکلات زن و مرد رو بررسی میکنه که خوب در این صورت چرا فقط مسایل زنان عنوان شده و یا اینکه داره دوپهلو کار میکنه و زن رو به مسخره گرفته؟من به شخصه صورت اول رو برای این فیلم برداشت کردم و برای همین هم اون رو ضد زن ندیدم.

از برجستگیهای فیلم بازی بسیار جذاب "رضا کیانیان" هست که موضوع جدیدی نیست و کار همیشگیشه. مساله بعدی تیتراژ ابتدایی و نهایی فیلمه که کار زیبا و هنرمندانه ای است که در فیلمهای ایرانی کمتر نمونه آن دیده شده و نشان داده که اگر به تیتراژ کار با دید هنری نگاه شود میتوان بیننده را در آخر فیلم سر جاش میخکوب کرد تا تمام نوشته های پایانی کار رو بخونه.اتفاقی که برای این فیلم میفته.