لندن(13)-موزه بریتیش
ساعت ۱٢:٤۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٢/۱٢  کلمات کلیدی:

 ۵/۱/۸۷ -

 موزه بریتانیا در لندن که مجموعه ای از کمیاب ترین گنجینه های تاریخ بشر در آن جای دارد به تنهایی بیشترین تعداد بازدیدکنندگان موزه را در جهان به خود اختصاص داده است. 

این موزه در سال 1753 با نمایش  مجموعه اشیاء باستانی آقای سلوان تاسیس شد و تا کنون همواره در حال توسعه و افزایش جذابیتهای آن بوده است. امروزه موزه بریتیش بزرگترین موزه جهان است  که فضای نمایشی آن مساحتی در حدود 75 هزار متر مربع و یکصد گالری  جمعا به طول 2.3 کیلومتر  را در برمی گیرد.

 مجسمه های عظیم مرمرین الجین (Elgin Marbles) که از روی دیوارهای معبد پارتنون در یونان به بریتانیا آورده شده و بازگرداندن آن مدت دویست سال است که موضوع بحث و جدل دولتهای بریتانیا و یونان است، در این موزه نگهداری و به معرض تماشا گذاشته می شود.

همچنین قطعاتی متعلق به برخی از عجایب هفتگانه دوران باستان: اسب مرمرینی از مقبره ماسول و بخشی از یکی از ستونهای معبد آرتمیس در یونان باستان و نمونه های اعجاب برانگیز دیگری از ساخته های دست بشر بویژه از تمدن مصر در این موزه قراردارد.

در سالهای 1800 تا 1850صدها اثر بی نظیر از ساحل رود نیل جمع آوری و با کشتی به موزه لندن منتقل شده است. شاید بسیاری از مردم جهان از ویژگی منحصر به فرد تمدن مصر بی اطلاع باشند و آن اینکه در سرزمین پهناور مصر،  باران نمی بارد و یا بندرت آنهم در سواحل مدیترانه ای باران می آید بنا براین تمدن مصر ناگزیر تنها در حاشیه و امتداد رود نیل شکل گرفته است و این موضوع باعث دسترسی آسان بیگانگان به  تمدن مصری بوده است.

این موزه 13 میلیون قطعه اشیاء باستانی را از همه تمدنهای مهم جهان بویژه تمدن یونان،مصر،بین النهرین، پارس، هندوچین را دربردارد. مجسمه  شیرهای بالدار عظیم که متعلق به تمدن دجله و فرات  است و مجسمه های فرعونی متعلق به تمدن رود نیل و ستونهایی از تخت جمشید و دهها قطعه اثر از دوران باستان و دوران اسلامی ایران از جمله آثار این موزه است.


اقلامی چون حمام سنگی به دست آمده از شهر باستانی"عور"، پایتخت سومر و به گفته ای نخستین شهر بزرگ تاریخ، بقایای انسان "لیندو" (Lindow Man) که حدود ۲۳۰۰ سال پس از قربانی شدن در مراسمی مذهبی، از درون مرداب بیرون کشیده شد و همچنین کتیبه رشید (Rosseta Stone) که مبنای ترجمه خط تصویری مصریان قرار گرفت.

 گالری شماره 4  موزه بریتیش به آثار تمدن مصر اختصاص دارد که در آن 110 هزار شی از تمدن فرعونی به نمایش گذاشته شده است. گالری  شماره 18 مربوط به  تمدن یونان – رم یکصد هزار قطعه را در برمی گیرد. گالری شماره 7 اشیا تمدن بین النهرین 290 هزار قطعه را دربرمی گیرد که مربوط به تمدن آشوری – بابلیون سومری و پارسی است.

 بخش پرشین موزه خود به تنهایی دنیایی شگفت از تمدن باستان است که ساعتها وقت لازم است تا همه آثار آن به دقت دیده شود.دیوار های عظیم تخت جمشید شکوه بسیاری به سالن داده است و چشمها را خیره میکند.در قسمتی از موزه زیر دیواره های پرسپولیس با نرم افزار کامپیوتری درون کاخ را شبیه سازی کرده اند تا بازدید کننده خود را در فضای مجازی کاخ تخت جمشید حس کند.

برای من ایرانی هیچ چیز شگفت انگیز تر از این نبود که ناگهان با بزرگترین گنجینه موزه روبرو شدم. گنجینه ای که متصدیان موزه آن را از دید دیگران مخفی میکنند و تنها سالی چند روز اجازه بازدید آن را میدهند و من چه خوش شانس هستم که ناگهان با این گنجینه عظیم یعنی لوحه  حقوق بشر کوروش ( Cyrus Cylinder ) روبرو شدم.

منشور حقوق بشر در دهم دسامبر 1948 به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل قرار گرفت و دولت ایران یکی از نخستین امضاکنندگان این اعلامیه بود  اما به خوبی می دانیم که نخستین اعلامیه جهانی حقوق بشر , اعلامیه حقوق بشر کوروش کبیر می باشد که بیش از 2500 سال از عمر آن می گذرد. این استوانه در پی کاوشهای باستانشناسی در شهر "اور" به دست "هرمزد رسام"  از اعضای باستانشناسی انگلیسی کشف شد و هم اکنون زینت بخش موزه بریتیش انگلستان است و یک نسخه کپی از آن هم در ساختمان سازمان ملل نصب شده است.

در کنار این آن ترجمه انگلیسی آن را قرار داده اند به این بهانه من هم بخشی از متن منشور کورش کبیر که به عقیده آگاهان اولین منشور حقوق بشر در جهان به شمار می آید را در اینجا قرار دادم: (( منم کوروش، شاه جهان، شاه بزرگ، شاه دادگر، شاه بابل، شاه سومر و اکد، شاه چهارگوشه جهان. پسر کمبوجیه، شاه بزرگ ... نوه کورش، شاه بزرگ ... نبیره چیش پیش ، شاه بزرگ . . . آنگاه که بدون جنگ و پیکار وارد بابل شدم، همه مردم گامهای مرا با شادمانی پذیرفتند. در بارگاه پادشاهان بابل بر تخت شهریاری نشستم، مردوک خدای بزرگ، دلهای پاک مردم بابل را متوجه من کرد... زیرا من او را ارجمند و گرامی داشتم. ارتش بزرگ من به آرامی وارد بابل شد. نگذاشتم رنج و آزاری به مردم این شهر و این سرزمین وارد آید. برده داری را بر انداختم ، به بدبختی های آنان پایان بخشیدم. وضع داخلی بابل و جایگاههای مقدسش قلب مرا تکان داد... من فرمان دادم که هیچکس اهالی شهر را از هستی ساقط نکند. فرمان دادم که همه مردم در پرستش خدای خود آزاد باشند و آنان را نیازارند.مردوک خدای بزرگ از کردار من خشنود شد... او برکت و مهربانیش را ارزانی داشت . ما همگی شادمانه و در صلح و آشتی مقام بلندش را ستودیم. . . من همه شهرهایی را که ویران شده بود از نو ساختم. فرمان دادم تمام نیایشگاه هایی را که بسته شده بود، بگشایند. همه خدایان این نیایشگاهها را به جاهای خود بازگرداندم. همه مردمانی را که پراکنده و آواره شده بودند، به جایگاههای خود برگرداندم و خانه های ویران آنان را آباد کردم. همچنین پیکره خدایان سومر و اکد را که نبونید بدون واهمه از خدای بزرگ به بابل آورده بود، به خشنودی مردوک خدای بزرگ و به شادی و خرمی به نیایشگاههای خودشان بازگرداندم، باشد که دلها شاد گردد. بشود که خدایانی که آنان را به جایگاههای مقدس نخستینشان بازگرداندم، هر روز در پیشگاه خدای بزرگ برایم زندگانی بلند خواستار باشند... من برای همه مردم جامعه‌ای آرام مهیا ساختم و صلح و آرامش را به تمامی مردم اعطا کردم. ))