مسیر زیبای قونیه به کاپادوکیا
ساعت ۱:٠٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۱٠/۱۸  کلمات کلیدی: سفر به قونیه ، جهانگردی

۲۲/۹/۸۶- جاده قونیه به کاپادوکیا

این دیگر جزو تورهای انتخابی سفر بود.بازدید از شهر قدیمی کاپاتوکیا.نفری ۱۰۰ دلار هزینه یک روز کامل همراهی با تور و بازدید کامل از مکانهای دیدنی کاپاتوکیا به همراه نهار و شرکت در کنسرت گروه ذوالفنون در هتل ۵ ستاره آنجا.رفت و برگشت چیزی حدود ۱۲ ساعت سفر بود.در بدو امر کاری طاقت فرسا و زاید به حساب میامد٬اما خدا را شکر که گروهی از هم سفرهایمان که تجربه دیدار از آنجا را داشتند به ما سفارش اکید کردند که حتما این تور را از دست ندهیم.

از حدود ۴۰۰ مسافر ما تنها گروهی ۵۰ نفره رنج این سفر را برخود هموار کردند.من و مریم از ابتدای سفر تصمیم داشتیم که هیچ جای دیدنی را از دست ندهیم.به همین دلیل جزو نفرات ثابت کلیه تورها و  مکانها بودیم.هوا ابری و گرفته بود.جاده هموار و زیبا در پیچ و خم کوهستان ادامه میافت.صبح ساعت ۸ حرکت کرده و طبق پیش بینی قرار بود ساعت ۱۲ به مقصد برسیم.اما در این میان دیدن سایتهایی چون:گدازه های آتش فشانی-کبوترخانه-شهر زیرزمینی-شهر قدیمی کاپاتوکیا-فروشگاه سنگهای قیمتی و صنایع دستی-و در آخر بازدید از کارخانه تولید شراب!!! در برنامه قرار داشت.

جاده انصافا بینظیر بود.یعنی اگر دیدار از سایتها را به کناری نهیم تنها بودن و رفتن در این مسیر رویایی به رنج ۱۲ ساعت سفر میرزید.در سر راه عموما از دشتهایی صاف که تا افق گسترش داشت رد میشدیم.جاده کوهستانی بود که در بعضی نقاط چم و خم چالوس زیبا را به یادمان میاورد.هوا سرد و بارانی و گرفته و آسمان خاکستری و رقصان از تن سپید ابرها بود.

در دوردستها کوه های پوشیده از برف نیز دیده میشد.آنچه در این جاده به شدت ما را محو دیدن میکرد.صافی بی انتهای دشتهایش بود که تا افقی بینهایت گسترش داشت.دشتهایی رنگارنگ و پاییزی که هنوز در بعضی نقاط پیراهن سبزگیاهان را بر تن داشتند.از روستاهای زیادی عبور کردیم.در ترکیه معمولا دهات بسیار تمیز و کوچک و زیبایند و ساکنین آنها زنان و مردان سفید و لپ گلی هستند با چشمهای آبی و تنی عضلانی.

اصلا من از قبرستانهای اینجا خیلی خوشم آمده ٬مرا دعوا نکنید که هر فرصتی دست میداد دوست داشتم از سنگ قبرهای سفید آنها عکسی به یادگار بگیرم.اینجا یکی از معماهای ذهنم حل شد.سال پیش با دوستان سفری به استان گلستان داشتیم.در آنجا اتفاقی آدرس محلی در اطراف کلاله را از یکی دوستان گرفتیم که معتقد بود بزرگترین و باستانی ترین قبرستان ایران را در آنجا خواهیم یافت.فاصله ای ۳ ساعته را در جاده خاکی با ماشین طی کردیم تا به کوهی به نام ؛کوه خدا؛ رسیدیم.کوهی در بلندترین نقطه ممکنه جایی که وقتی می ایستادی همه چیز زیر پای تو بود.انگار در قلب خداوند قرار گرفته بودی.در آنجا مقبره شخصی به نام خالد نبی بود.پیامبری که قبل از پیامبر اسلام در اینجا میزیسته و ظهور او را به مردم بشارت میداده است. مقبره ای کوچک و ساده و سبز که زیارتگاه صدها عاشق دلخسته است.بر بالای کوه و کنار مقبره که می ایستادی میتوانستی تا چشم کار میکرد کوه ها را ببینی که بر روی آنها هزاران سنگ قبر بود.سنگ قبرهایی عمود که بر سر آنها کلاهک عجیبی به چشم میخورد.این سوال از همان موقع در ذهنم ماند که اینجا کجاست.اینها که هستند و این شمایلهای عجیب قبر چه مفهومی در بر دارند.تا اینکه جوابم را اینجا گرفتم.قبرهای باستانی زیادی در ترکیه دیدم که به همان شکل و شمایل بودقبرهایی متعلق به دوره مادها و آشوریها و بعدها قبرهای مسیحیان اولیه!

اتوبوس ایستاد و ما با یکی از عجایب خلقت خداوند روبرو شدیم.اینجا باقیمانده فسیل گدازه های اتشفشانی در  ۶۰۰۰ سال پیش است.که خود به خود به این اشکال عجیب و غریب درآمده اند.انگار سنگتراش خلقت با دستهای هنرمندش هزاران شکل از دل سنگهای خارا بیرون کشیده است.کوه هایی که خود به خود به شکل خانه های تودرتو درآمده اند.انگار دژی قدیمی درون این کوه ها تعبیه شده است.بعدها مسیحیان به اینجا کوچ کردند و در این سوراخها سکنی گزیدند.

آنچه خیلی جالب است این بوده که هیچ تیشه ای برای شکل دادنشان به کار نرفته است.تنها گدازه های آتشفشانیند که بعد از فعالیت کوه و سرد شدن مواد مذاب در طی هزاران سال به این اشکال عجیب و غریب درآمده اند.

 

نمونه کوچک این کوه ها ٬روستای بسیار زیبای کندوان در نزدیکی شهر اسکو در آذربایجان شرقی ایران است.جالب اینجاست که در دل روستای کندوان ایران هنوز مردم زندگی میکنند.خانه های سنگی با پنجره های کوچک رنگی ماوای آنهاست.و تو میتوانی ساعتی پیاده لابلای خانه های روستاییان کندوان راه بروی و از نزدیک زندگی ساده و زیبایشان را ببینی.آنجا به تازگی یک هتل ۵ ستاره در دل کوه هم ساخته شده است که به شخصه درون آن نرفته ام اما عکسهای بسیار زیبایی از آن را دیده ام که وسوسه میکند شبی را در دل سنگها به صبح رسانیم.